ROK SZKOLNY 2025/26

Za nami kolejny wieczorek kulturowy w bursie. Tym razem gościliśmy wolontariuszy z Hiszpanii - Javiera i Nadię oraz wolontariuszkę Izę z Polski. Skutecznie przenieśli nas w myślach do gorącej Hiszpanii, w której jest aż 300 słonecznych dni w roku (dla porównania w Polsce - 66).
Wolontariusze podzielili się z nami swoimi perypetiami w nauce języka polskiego i zachęcili do korzystania z projektów UE.
Było ciekawie i wesoło. W kameralnym gronie młodzież miała okazję do zadania wieeelu pytań gościom.

Międzypokoleniowe spotkanie pełne muzyki i rozmów. 
W poniedziałkowe popołudnie młodzież z Bursy miała wyjątkową okazję spotkać się z seniorami z ,,Wrzosowego zakątka'" by wspólnie spędzić czas w ciepłej i serdecznej atmosferze. Było dużo śmiechu, wzruszeń i dobrej energii.

 

Niedawno w Bursie odbyło się pożegnanie maturzystów. Uroczystość rozpoczęła się przemową Pana Dyrektora, który podsumował wspólnie spędzone lata oraz życzył naszym wychowankom odwagi w realizowaniu marzeń i powodzenia na egzaminach maturalnych.Na pamiątkę wręczył także dyplomy i nagrody książkowe. Nie zabrakło słów od przewodniczącego Młodzieżowej Rady Samorządu Bursy, który w imieniu młodszych kolegów i koleżanek podziękował maturzystom za wspólnie spędzony czas, wsparcie i budowanie wyjątkowej atmosfery w naszej Bursie. Szczególnie poruszającym momentem była przemowa jednej z maturzystek, której wspomnienia wywołały wzruszenie wśród wychowawców i zgromadzonych gości. Całość dopełniły wspólne śpiewy przy akompaniamencie gitary oraz słodki poczęstunek, który stał się okazją do rozmów, wspomnień i wspólnych zdjęć.

Bajki pełnią istotną rolę w kształtowaniu wyobraźni, nauce wartości, rozwijaniu wiedzy i świadomości, zapewniają też odprężenie. I zapewne dlatego młodzież tak chętnie podczas wieczorów filmowych w bursie chce oglądać właśnie bajki.
Niedawno wspólnie obejrzeliśmy film "WALL·E" - wzruszającą animację o miłości i ekologii, tęsknocie za naturą, sensem życia.
Skomplikowany świat relacji międzyludzkich i robotycznych jest w nim pokazany w głównej mierze poprzez obraz. Słów w nim użytych jest niewiele, za to są niezwykle mocne, jak te pokazujące walkę o powrót do normalności: „Nie chcę przetrwać. Chcę żyć!”.